२७.१ एक दिवस मराठी भाषा कशी समृद्ध आहे याबद्दलचा लेख माझ्या वाचनात आला. त्या लेखकाचा मराठीबद्दलचा अभिमान पाहून माझं उर भरून आलं. एकच वैषम्य वाटलं की तो विचारलेख त्याने अस्खलित इंग्रजीत लिहिला होता. २७.२ एका प्रदर्शनात महान व्यक्तींचे पुतळे विक्रीस ठेवलेले बघून मी मूर्तिकाराला विचारलं,” मूर्ती विकत घेऊन घरात ठेवल्यावर, त्यांच्यापासून स्फूर्ती घेऊन विचार बदलतील

२६.१ ती नेहेमीसारखीच कॉल आल्यावर हॉटेलवर गेली. शरीर उस्कटलं जाण्याची सवय झाली होती तिला आता,  पण त्या दिवशी मिळणारे पैसे मात्र खूप महत्वाचे होते कारण दुसऱ्या दिवशी तिच्या मुलाच्या स्कॉलरशिपच्या परीक्षेची फी भरायची होती… २६.२ त्याला प्रश्न पडला की सरहद्दीवर देशासाठी लढताना रक्त सांडलेल्या जवानांना, त्यांनी देशासाठी जीव गमावला म्हणून नुकसान भरपाई दिलेली ऐकली नाही

२५.१ मित्राला रुग्णालयात बघायला गेलं असता त्याच्या शेजारच्या बेडवर एकटाच असणाऱ्या एका रुग्णाशीही त्याच्या तासभर गप्पा झाल्या. त्याला नंतर कळलं की तेवढ्यानेही दुसऱ्या दिवशी त्या रुग्णाच्या तब्येतीत खूप फरक पडला होता. आता तो संध्याकाळचा वेळ सिनिअर सिटीझन क्लब ऐवजी रुग्णालयात रुग्णांशी हलक्या फुलक्या गप्पा मारण्यात घालवतो. गंमत म्हणजे त्याच्या तब्येतीत लक्षणीय सुधारणा होत आहे असं

२४.१ एका पत्रकाराने एका वारकऱ्याला विचारलं, “इतकी गैरसोय पत्करून इथे पंढरपूरला येता आणि पांडुरंगाचं दर्शनही धक्काबुक्कीत नीट होत नाही याबद्दल काय वाटतं तुम्हाला?” वारकरी उत्तरला, “तुम्ही हे विचारावं? अहो त्या रुपड्याचा फोटो डोळ्यातून अंतःकरणात उतरायला तुमच्या कमेऱ्याहुनही कमी वेळ लागतो हो! आणि विठुरायाच्या दर्शनाचं म्हणाल तर पूर्ण वारीभर आम्ही एकमेकांच्या पायी लागतो ते कशासाठी?” २४.२

२३.१ एका शिष्याने गुरूंना विचारलं,” दररोज रात्री निजण्यापूर्वी आणि उठल्यावर तुम्ही गादीतच देवाला नमस्कार का करता?” गुरुजी उत्तरले “आयुष्य समेटून सुंदर मरणाला सामोरं जाण्यासाठी रात्री आणि आयुष्य उमलून सुंदर जीवनाला सामोरं जाण्यासाठी सकाळी आशा दोन्ही वेळी मनशक्ती मिळावी यासाठी भगवंताकडे अर्ज आणि दरम्यान झोपेत मुक्तीचा आनंद मिळावा म्हणून प्रार्थना करतो दररोज” २३.२ तो आणि त्याचा

२२.१ एकदा एका सुगंधालयात जाऊन त्याने स्वतःसाठी पाच हजार रुपयांची उंची अत्तरं खरेदी केली. तेवढ्यात त्याला काहीतरी आठवलं आणि तो दुकानदाराला म्हणाला ,” अरे तुझ्याकडे स्वस्तातल्या उदबत्त्या असतील तर दे. आईला देवपूजेसाठी हव्या आहेत.” २२.२ तो आईबाबांना दररोज देवाला नमस्कार करताना पाहायचा पण आईबाबांनी कितीही वेळा सांगितलं तरी तो देवाला नमस्कार करायचा नाही. सध्या तो